- نعوذ باللَّه - كلام الهى مانند سخن گفتن خلق باشد ؛ زيرا خداوند ، منزّه است از جسميت و عوارضات آن ؛ و آيهء شريفه اشاره است به منزّه بودن پروردگار عالميان از آنچه لازمهء امكان است . ( آيه 9 ) ( يمُوسَى إِنَّه‌ُو أَنَا اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ) تفسير : اى موسى ، در حقيقت اين منم خداى غالب بر همه ، حكم‌كننده به راستى و درستى يا انجام‌دهنده بر طبق حكمت . چون موسى عليه السلام نداى اوّل را شنيد ، از آن متعجب شده با خود گفت : آيا اين نداكننده كيست ؟ باز ندا آمد : اى موسى ، نداكننده منم خداى غالب بر هر چيز و انجام‌دهنده بر وجه حكمت و تدبير . اختصاص اين دو صفت به ذكر ، به جهت آن است كه مقدمه و آماده‌كننده باشد براى آنچه بر دست موسى از انقلاب عصا به مار و غيره از آيات بينات ظاهر فرمايد . ( آيهء 10 ) ( وَ أَلْقِ عَصَاكَ فَلَمَّا رَءَاهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَآنٌّ وَلَّى مُدْبِرًا وَ لَمْ يُعَقّبْ يمُوسَى لَاتَخَفْ إِنّى لَايَخَافُ لَدَىَّ الْمُرْسَلُونَ ) لغت : أَلقِ يعنى بيانداز ، و تهتزّ يعنى تكانى مىخورد و حركت مىكند . تفسير : و عصاى خود را بيانداز . موسى عليه السلام چون اين ندا را شنيد عصا را بيفكند ، كه فوراً به قدرت كاملهء الهى مار شد و شروع به رفتن نمود . پس چون موسى عليه السلام مار شدن عصا و حركت آن را مشاهده